Güneş ve Ay kvinkunksu doğrudan bir çatışmayı değil, kişisel irade ile duygusal güvenlik arasında tekrarlayan bir uyumsuzluğu gösterir. Kişi tekrar tekrar şunu seçmek zorunda kaldığı durumlara girebilir: kendine sadık kalmak mı, tanıdık bağı korumak mı; başkalarına yardım etmek mi, kendi yoluna ihanet etmemek mi; güçlü olmak mı, kırılganlığı kabul etmek mi. Kareden farklı olarak gerilim her zaman hemen görünmez. Küçük tavizler, tekrarlanan görevler, tuhaf bir suçluluk duygusu ve kendi hayatının sürekli başkalarının beklentilerine göre ayarlandığı hissiyle birikir.
Güneş net bir yön ister; Ay ise tanıdık olana çeker: geçmişe, aileye, eski duygusal rollere, ihtiyaç duyulan biri olma ihtiyacına. Kvinkunksta bu iki güç ayar ister. Kişi başkaları için çok şey yapabilir, destek olabilir, kurtarabilir, geri çekilebilir, bakımını kanıtlayabilir; sonra da yorgunluk ve gizli bir öfke hissedebilir. Bazen onay ya da sevgiyi kaybetmekten korktuğu için başkasının sorumluluğunu üstlendiğini fark etmez.

