Ay ve Kiron karşıtlığı, duygusal güvenlik ihtiyacı ile dünyayı acı kaynağı gibi görme alışkanlığı arasındaki iç yarılmayı gösterir. Kişi sıcaklık, aile ve kabul isteyebilir; ama aynı anda bir tuzak, eleştiri, ilgisizlik ya da eski bir kırgınlığın tekrarı bekleyebilir. Bazen hayal kırıklığına önceden hazırlanır ve destek olabilecek şeyi kendi eliyle zehirler.
Bu aspektte Ay derin hisseder, Kiron ise algıyı yara üzerinden çarpıtır. Başkalarının sözleri niyet edilenden daha soğuk gelebilir. Nötr bir sessizlik reddedilme, birinin meşguliyeti ihanet, başkasının sevinci kendi gereksizliğinin kanıtı gibi algılanabilir. Zor biçiminde kişi duygusal kötümserlikte yaşamaya başlar: ilgiden önce acıyı görür, iyi olan yanındayken bile ona her zaman inanamaz.

